ક્યા યહી પ્યાર હૈ ? – ડૉ. શરદ ઠાકર

સતત સાત દિવસના મુશળધાર વરસાદ પછીનો ઉઘાડવાળો દિવસ હતો. હું બહારગામથી ગાડીમાં બેસીને અમદાવાદ તરફ આવી રહ્યો હતો. એકલો જ હતો. સ્ટિયરિંગ મારા હાથમાં જ હતું. હું એકલો હતો એનો અફસોસ હતો, કારણકે મારા સિવાય બાકીનું બધું જ દ્વંદ્વમય હતું. કારના કેસેટ પ્લેયરમાં વાગી રહેલું ફિલ્મી ગીત પણ ડ્યુએટ હતું. હું મારી જાતને એક સવાલ પૂછી રહ્યો હતો : ક્યા યહી પ્યાર હૈ ?

ગીતમાં પડઘાતા પ્રશ્નનો જવાબ આપવા જ જાણે પ્રગટ્યા હોય, એવાં બે જુવાન સ્ત્રી-પુરુષ એક મોટરબાઈક ઉપર સવાર થઈને મારી સફરમાં જોડયાં. સતત હૉર્ન વગાડતાં, મને બાજુએ હડસેલતાં ગતિની મજા લૂંટતા એ કામદેવ અને રતિ મને ઓવરટેક કરીને આગળ ધપી ગયાં. મારી હેડલાઈટના પ્રકાશધોધમાં હું એમની પ્રવૃત્તિ જોઈ રહ્યો. ……યુવતીનું નામ ઋતા હોવું જોઈએ અને યુવાનનું નામ ઋત્વિજ. મને કેવી રીતે ખબર પડી ? જવાબ બહુ સાદો, પણ રોમેન્ટિક છે. મોટરબાઈકની પાછળ, સીટની નીચે, નંબર પ્લેટની ઉપર એક સમચોરસ પતરાની રંગીન તકતી બેસાડેલી હતી. એની ઉપર ગુલાબી રંગના બેકગ્રાઉન્ડમાં ગુટરગૂં કરી રહેલાં કબૂતરોની એક જોડી ચીતરેલી હતી. નર કબૂતરની પાંખ ઉપર ઋત્વિજ લખેલું હતું અને નમણી માદાનું નામ હતું ઋતા.

ઋતા રીતસરની ઋત્વિજને વળગી પડી હતી. બેસવા ઉપરાંતની અન્ય પ્રેમચેષ્ટાઓ પણ ચાલુ જ હતી. હું કારમાં એકલો હતો એ વાતનો વસવસો વધી રહ્યો હતો. ગીતામાંથી ઊઠતા સવાલનો જવાબ મને પણ સંભળાઈ રહ્યો હતો…..સમજાઈ રહ્યો હતો…. હાં, યહી પ્યાર હૈ…. ! ત્યાં જ અચાનક કોણ જાણે શું થયું તે બાઈક ઊથલી પડી. એ પહેલાં એકાદ ક્ષણ પૂર્વે બ્રેક લાગવાનો મોટો ચિત્કાર સંભળાયો, પછી વાહન એક ઝાટકા સાથે ફેંકાઈ ગયું. સારું થયું કે ઊથલીને હાઈવેની એક તરફ જ્યાં માટીની સમાંતર કેડી હોય છે ત્યાં જઈ પડ્યું, નહીંતર અવશ્ય એ બંને જણાં મારી કારની નીચે ચગદાઈ મર્યા હોત ! મેં બ્રેક મારીને ગાડી થોભાવી દીધી. પછી ધીમેથી એક તરફ લઈને ઊભી રાખી. એન્જિન બંધ કર્યું. કારનો દરવાજો ખોલીને હું બહાર નીકળ્યો. ચોપાસ માત્ર અંધારું અને અંધારું જ છવાયેલું હતું. છતાં ઊંહકારાનું પગેરું પકડીને હું દોડ્યો. બંને જણાં સલામત હતાં. સામાન્ય મૂઢ માર વાગ્યો હતો.

‘અરે, ભાઈ ! આટલી બધી ઝડપ તે રખાતી હશે ? અને એમાં પાછી આમ અચાનક બ્રેક પણ મરાતી હશે ?’ મેં ઋત્વિજને ટેકો આપ્યો એની સાથે હળવો શાબ્દિક ઠપકો પણ આપ્યો. પછી મેં ઋતાને બેઠી કરી.

‘થેન્ક યૂ, સર ! પણ શું કરું ? અચાનક મારી નજર સાપ ઉપર પડી. બાઈકની હેડલાઈટના પ્રકાશમાં મેં જોયું કે રસ્તાની ડાબી બાજુએથી નીકળીને એ સરકતો સરકતો જમણી તરફ રસ્તાની વચ્ચેના ડિવાઈડર તરફ જઈ રહ્યો હતો. ભયાનક ઝેરી, પાંચ સાડા પાંચ ફીટ લાંબો, કાળોતરો હતો. બ્રેક માર્યા વગર છૂટકો નહોતો. કાં તો એ ચગદાઈ જાય અને મરી જાય. કાં તો….’ ઋત્વિજ અટક્યો, પછી એની અંદરની આશંકા એણે જાહેર કરી, ‘એની પૂંછડી ચગદાઈ જાય અને કદાચ એ વીજળીવેગે અમારા બંનેમાંથી કોઈને પણ દંશ મારી બેસે…. ! તો…..?
‘સારું ! જે થયું તે થયું. હાઈવે ઉપર વાહન ચલાવતાં ધ્યાન રાખવું. પ્રેમ કરવા માટે માણસે ચાર બંધ દીવાલોનું સર્જન કરેલું જ છે એનો ખ્યાલ રાખવો. તારાથી બાઈક ચલાવી શકાશે ને ? નહીંતર મારી કારમાં…..’

‘ના, અંકલ ! વાંધો નહી આવે.’ કહીને ઋત્વિજે મોટરબાઈક ઊભી કરી. કિક મારીને એને ચાલુ કરી જોઈ. પછી એણે કાંડાઘડિયાળ તપાસી લીધી. ખિસ્સામાં પાકીટ સલામત છે કે નહીં એ ચકાસી લીધું. ત્યાં અચાનક એને યાદ આવ્યું, શર્ટના ખિસ્સામાં મોબાઈલ ફોન મૂકેલો હતો એ ક્યાં ગયો ?!

‘અંકલ, મારો સેલફોન પડી ગયો લાગે છે. કીમતી હતો અને નવો પણ. શોધવો જ પડશે. તમારી પાસે ટોર્ચ હશે?’
મેં કહ્યું, ‘સોરી ! નથી. પણ એક કામ કર. તારો સેલ નંબર મને જણાવ. મારા સેલફોનથી હું એ નંબર ડાયલ કરું. જો સામેથી રિંગ સંભળાશે તો તારા ખોવાયેલા ઈન્સ્ટ્રુમેન્ટનું સરનામું પણ જડી આવશે.’

ઋત્વિજે નંબર જણાવ્યો. મેં એ નંબર લગાડ્યો. સુંદર હિન્દી ફિલ્મ ગીતનું સંગીત રણકી ઊઠયું. અમે અવાજની દિશા પકડીને દોડી ગયા. મોબાઈલ ફોન રસ્તાના ડિવાઈડર પાસે ક્યાંક પડ્યો હતો. નજીક ગયા તો ખબર પડી કે બરાબર માર્ગની વચ્ચોવચ ડિવાઈડર પાસે ઊગેલા ઊંચા, ભીના ઘાસની મધ્યમાં જઈ પડ્યો હતો. ત્યાં વિશાળ ઊંડો ખાડો હતો. ઘાસ એટલું તો ગીચ હતું કે અંદર હાથ નાખીને આમતેમ ફંફોસીએ તો જ સાધન હાથમાં આવે. ચોક્કસ જગ્યા વિશે માહિતી મળવાનું કારણ એ હતું કે રિંગટોન વાગતી વખતે એ ઈન્સ્ટ્રુમેન્ટ ઝાંખો પ્રકાશ પણ રેલાવી રહ્યું હતું. ઋતા ઝડપથી ખાડામાં હાથ નાખવા ગઈ, પણ ઋત્વિજે એને ખેંચી લીધી, ‘ખબરદાર ! ગાંડી થઈ ગઈ છે કે શું ?’
‘કેમ એમ પૂછે છે ?’
‘મને યાદ છે. સાપ બરાબર એ ખાડા તરફ જ ગયો છે…..!!’ ઋત્વિજે ધડાકો કર્યો.
હું પણ સડક થઈ ગયો. જો એણે સમયસર ઋતાને ન રોકી હોત, તો કેવો મોટો અનર્થ સર્જાઈ જાત ! ઋત્વિજે પ્રેમિકા ખાતર મોંઘા ભાવનો ફોન જતો કરી દીધો ! ક્યા યહી પ્યાર હૈ….. ? હું પ્રેમથી વ્યાખ્યાને સમજવા મથી રહ્યો. …..પણ ઋત્વિજે ફોન પરત મેળવવાના અન્ય રસ્તાઓ ફંફોસવાનું તો ચાલુ જ રાખ્યું. ત્યાં એની નજર હાઈવેની એક તરફ દસેક ફીટ દૂર એક ઝૂંપડીમાંથી ચળાઈને આવતા પ્રકાશબિંદુ ઉપર પડી. એણે કેડી તરફ ધસી જતાં કહ્યું : ‘એક મિનિટ, સર ! ત્યાં કોઈક રહેતું હોય એવું લાગે છે. હમણાં પાછો આવું છું….’

એ થોડી જ વારમાં પાછો આવ્યો. સાથે એક ચાલીસેક વરસનો હાડપિંજર જેવો દેખાતો પુરુષ હતો. ઋત્વિજ સીધો જ એ ગરીબ માણસને ખાડા પાસે લઈ આવ્યો. પછી માત્ર એટલું જ કહ્યું, ‘આ ખાડામાં મારો ફોન પડી ગયો છે. આ સાહેબ રિંગ વગાડે એટલે તેનો આવજ પણ સંભળાશે અને પ્રકાશ પણ દેખાશે. તારે ખાડામાં હાથ નાખીને મારો ફોન કાઢી આપવાનો છે. હું તને દસ રૂપિયા આપીશ.

પેલો તત્ક્ષણ તૈયાર થઈ ગયો પણ મેં એને રોક્યો. ઋત્વિજની લુચ્ચાઈ પ્રત્યે મને નફરત છૂટી. મેં પેલાને જણાવી દીધું : ‘ભાઈ, દસ રૂપિયામાં મોતને ભેટવા શા માટે તૈયાર થાય છે ? એ તો વિચાર કે આ જુવાન પોતે શા માટે ખાડામાં હાથ નથી નાખતો ? તને જણાવી દઉં છું કે અંદર લાંબો, ઝેરી સાપ છુપાયેલો છે. પછી તારે જે કરવું હોય તે કર !’

ગાઢ અંધારું હતું, પણ આટલી વારમાં અમે ટેવાઈ ગયા હતા. થોડું થોડું જોઈ શક્તા હતા. હું એ ગામડિયા માણસના ચહેરા ઉપર પલટાતા ભાવોને જોઈ શકતો હતો. આંચકો, આઘાત, ભય, મૂંઝવણ, મજબૂરી અને છેલ્લે નિર્ધાર ! એ માણસ મોતના મુખમાં હાથ નાખવા તૈયાર થઈ ગયો. કારણ મને ન સમજાયું, પણ મારી જવાબદારી પૂરી થઈ હતી. મેં ફરીથી નંબર રિડાયલ કર્યો. અંદરથી અવાજ અને પ્રકાશ બંને એકસાથે બહાર આવ્યા. પેલાએ ચાબુકના વિંઝાતા ફટકાની જેમ ખાડામાં હાથ નાંખ્યો અને ક્ષણાર્ધમાં ફોન પકડીને હાથ પાછો ખેંચી લીધો. બીજી જ ક્ષણે ખાડામાંથી ભયંકર ફૂંફાડો સંભળાયો, પણ અમે એનાથી દૂર દોડી ગયા હતા.

ઋત્વિજ પેલાના હાથમાં દસની નોટ પકડાવીને બાઈક ઉપર બેસી ગયો. છાતી સાથે ફોન અને પીઠ સાથે પ્રેમિકાને ચિપકાવીને એ ઊડી ગયો. મેં પેલા ગરીબ પુરુષના ખભા પર હાથ મૂક્યો, ‘ભાઈ, ગાંડો થઈ ગયો છે શું ? એક ક્ષણ માટે તું બચી ગયો. માત્ર દસ રૂપિયા માટે તેં આવું શા માટે કર્યું ? આટલો તે લોભ રખાય ?’

‘આ લોભ નથી, સાહેબ ! લાચારી છે. ચોમાસું છે એટલે એક અઠવાડિયાથી મજૂરીનું કામ મળ્યું નથી. ઝૂંપડીમાં ઘરવાળી બીમાર પડી છે. દાગતર પાસે જવાના પૈસા નહોતા. મારી પાસે બે જ રસ્તા હતા – કાં હું મરું, કાં મારી ઘરવાળી મરે ! મેં જાતે મરવાનું જોખમ ખેડ્યું, એ એટલા માટે કે કદાચ હું બચી જાઉં… તો મારી ઘરવાળી પણ બચી જાય…. !’

મેં ખિસ્સામાંથી પાકીટ બહાર કાઢયું. મારી આંખોમાં આંસુ હતાં અને મનમાં સવાલ : ક્યા યહી પ્યાર હૈ…… ? રાત્રિના ગાઢ અંધકારમાં વાદળછાયા આસમાન નીચે ઝેરી સાપની સાક્ષીમાં આ સવાલનો જીવતો-જાગતો જવાબ મારી સામે ઊભો હતો : હાં, યહી પ્યાર હૈ !

49 responses to “ક્યા યહી પ્યાર હૈ ? – ડૉ. શરદ ઠાકર

  1. Wow!!!!!!!!! nice setup!! great meaning behind..

  2. hardik pandya

    thank u very much 4 puttin this story on site…

    ghana divaso thi DR.sharad thakar no lekh vachava mate talvalto hato… aje evu lage chhe jane pet bharai gayu…. ane Dr. Thakar na lekh par jo hu kai comment karu to e maro over-confidence hashe…..

    thanks again !!!!!

  3. Neela Kadakia

    લાચારી માણસ પાસે શું શું કરાવે છે અને હાં યહી પ્યાર હૈ.

    નીલા

  4. Nice one….
    This story was first published in Divyabhaskar News paper’s Suppliment…named “Ran ma Khilyu Gulab”

  5. yes really a nice one for all who have fallen in love to test their love, isn’t so?

  6. અમિત પિસાવાડિયા ( ઉપલેટા)

    સુંદર ,, સરસ વાર્તા છે , પ્રેમ માણસ પાસે બધુ કરાવી શકે છે , પ્રેમ એક એવી તાકાત રહેલી છે ,,

  7. સુંદર ,, સરસ વાર્તા છે
    Aavi varta jyare vanchva male chhe tyare ghanu j saru lage chhe

  8. A touching story…also very well composed..thxs so much for sharing it here..:)

  9. story vanchi ne dil ma thi avaj aave che
    ha yahi pyar hai!

  10. Avani Thakore

    Very nice story. Love & Lachaari can make you do anything.

  11. Nice Story, But if you are a fan of Dr.Thakar than we have Divyabhasker which publish his articles every wednesday(Dr ni Dairy) & sunday(Ran man Khilyu Gulab).
    Visit http://WWW.DivyaBhaskar.Com

  12. Palak Bhatt

    Very nice story!

    Not heavy language n still very touching. I like Dr. Sharad Thacker’s style.

  13. Very nice story.
    It’s show’s the TRUE love of that poor guy who take the risk of his life for her wife….

    and i am a regular reader of Dr. Sharad Thakar in divya bhaskar…….So thank you very much for sharing this with us ..

    and keep posting such a nice articles / stories.

    Amit.

  14. Gautam Surti

    Hi friends!

    My name is Gautam, I am living in Surat,Gujarat,India. I am woking as a Clinical Research Assistant in Healthcare Industry.

    My first love is reading!
    After visit this site I must say that,

    Very good site, touchy contents!

    There are so many favorite Author’s in my list
    Dr. Shrarad Thakar is one of them.

    Friends if you like his stories / writing style,
    you must read these books.

    Doctor Ni Diary (Part 1-2-3)
    Ran Ma Khilyu Gulab (Part 1-2)
    Padgha Ugya Premna

    I am Gujarati & I have proud for it!

    This is the right time to tell the world that What the Gujarati People we are!

    Once again,

    Very nice site, carry on!

    (Gautam Surti)

  15. ha yehi pyaar hai…ek doosare ke liye mar mito wohi pyar hai..

  16. very nice story, thanks to dr. sharad thakar

  17. ગરીબી અને લાચારી જીવનાં જોખમ ખેડાવે છે !પ્રેમ મોટો કે ત્યાગ ?

  18. himanshu zaveri

    dr.sharad thakar as always great story writer, i always reading his stories as dr ni dairy in divyabhskar and used to in gujarat samachar. thanks to internet and this website creater, so i can read this article in usa too. thank one more time

  19. this is really nice story,i like sharad thaker’s stories..i was used to read his stories in gujarat samachar as ‘ran ma khilyu gulab’ …thanks to honor of this site

  20. Darshan Patel

    For love what all the people doing it shows from this beautiful article

    Love is blind

  21. I live in California near SFO at Newark City.
    I am very much found of Dr. Sharad Thaker’s articles in RUN MA KHILYU GULAB” as these short beautuful stories are very heart touching. I always eagarly await to receive ny Weekly Divya Bhaskar Friday Weekly here on mostly on wednesdays to read Dr. Sharad Thaker’s articles.
    HATS OFF to Dr. Shardad

  22. Devendra Shah

    I have read number of short stories written by Dr.Sharad Thakar. In few words he writes wonderful stories. Really great!
    Shri Mugeshbhai aapno prayatna-purusharth dad magi le evo chhe. Dhanyavaad Matrubhashani ane Maha Gujarat ni seva mate.

  23. i really really like thought of the writer and i really hatsoff to mr. Sharad for publishing this kind of beautiful and lovable story and which also shows the people who missed the path. i m extremely sorry to my dearest honey i m sorry for putting u in probs and breaking your trust on me and on my love. i m sorry honey this is the true love which Mr. Sharad shown for the poor man. That person is economically poor but he is rich by love his family is full of love. i salute to this poorman’s love and to the thoughts of Mr. Sharad

  24. Jawaharlal Nanda

    SIR HEADING IS TOO SUITABLE FOR THE STORY ! NICE STORY ! BAHUJ MAJA AAVI ! SARAS VARTA HATI !

  25. hdraday sparshi varta,very nice. thanks for that.

  26. મને એ સમજાતુ નથી કે ગુજરાતી લેખોં માટે બધા અંગ્રેજીમાં કેમ કમેન્ટ કરે છે, ગુજરાતી માં ટાઈપ કરવા માટે કઈ સાધનો ની કમી નથી

  27. Very good story and also very meaningful. Thank you for publishing this story on this site. I really like your thought Mr.Sharad. I never read story like this. I like the story name “Kya Yahi Pyar Hai”. According to me live for eachother and die for eachother is love. “Ha, Yahi Pyar Hai”.

  28. C.N. Patel, Philadelphia--USA.

    Bhaishri,,,Sharad Thakar ni Dayari ni ane ran ma khilyu gulab -ni vartao to varsothi hu to vanchu chhu.Dr. na vyavasay sathe,satya ghatnao ma ghazal ni panktiofit karvi te ghanu j muskel kahevay.temni be adbhut vartao–usa na klinik ma ni babagadi ane pag na operation ma steel na saliya,,aa be vartao haji hu yad karu chhu ane ghanane kahu chhu.please doctor ne dardio ni ane shahityani adbhut sevao badal dhanyavad pathavu chhu..aa sandesh temne jarur janavso….

  29. It was a very beatiful and heart touching article.As i was reading the article i was being able to understand the meaning of love.I think the person who had fall in love only can understand this article. it was really too good Thank U Shri Sharad Thakar.If possible keep on publishing this type of articles so true love can be everlasting love.the title is much suitable for the article.JAY SHREE KRISHNA

  30. Really it was nice story. By reading this story I realize that person can do anything in love. I am studying in Australia. And I used to read Dr. Thakar’s article on internet. Really I feel proud that I am Gujarati & also we have one of the best writer like Dr. Thakar. By reading his article I miss my Gujarat a lot.

    Love is blind.

  31. Hello Sir ,
    Its really wonderfult to read you after a long time .you are alwaz great keep it up

    Rajul
    Australia

  32. Naresh B Dholakia

    Excellecnt , love is explained by simple but pierceing event though it looks practical on the ground but most convincing the love of downtrodden for the family.

  33. beautiful story. always a treat to read Dr. sharad thakar.

  34. ગરીબી અને લાચારી જીવનાં જોખમ ખેડાવે છે !પ્રેમ મોટો કે ત્યાગ ?

  35. ગરીબી અને લાચારી જીવનાં જોખમ ખેડાવે છે !પ્રેમ મોટો કે ત્યાગ ? think about it

  36. wow. great stroy!!

  37. પ્રેમ જરૂર ઊંચો…
    પ્રેમ તો પ્રભુનું સાક્ષાત નિરાકાર સ્વરૂપ….
    પરંતુ જે ત્યાગ અને સમર્પણની અગ્નિપરીક્ષામાંથી પસાર થયો હોય એ પ્રેમ !!
    અને એ પ્રેમ એટલે સાચેસાચો હેમ!

    સુંદર લેખ… આભાર મૃગેશ… અભિનંદન શરદભાઇ!!

    ઊર્મિસાગર

  38. shalin brahmbhatt

    it’s been pleasure to read you mr.thacker in the morning ,sitting in a garden over a cup of tea.what i really apreciate about you stories is the way in which you carefully unfold the surprise which is always hidden in love-affair.it’s keileidoscopic persona dat being in a profession of doctor,while having a falir for literature.i only wish keep writing for youngsters like us as it spurs romance which had been left behind as well as excitement about the next big thing to come.i’d like to put ya on par with nasir ismaili who shares da same talent like yours.

  39. Chaudhary Bhikhabhai R

    great love & great persons
    ruta & rutvij – great love

  40. sanjeeda saiyed

    wht is ur email id pls. i want to email u an article

    thnks n regds,
    sanjeeda saiyed

  41. sanjeeda saiyed

    hellow divybhaskar, wht is ur email id pls i want to email some articles..
    thnks n regds,

  42. JITESH S.KAMDAR,SARDARKRUSHINAGAR,DANTIWADA AGRIL.UNIVERSITY,SARDARKRUSHINAGAR-385506

    dear sir,
    i like short stores of Dr.Thaker.there are lot of story writers in gujarati bur Dr.Sharad thaker is only one………..
    This story realise the true love of real lovers.,can i have email ID of Dr.Thaker and you.pl………………

  43. sir,hu prarthana bhagyesh jha.aapne abhinandan pathvu chu, mrao pan lekh che aa site par pan aapni aagal ame balko kahevaie!!nam par thi tame mane olkhi to gaya j hasho,dakshesh uncle vadhu olkhe…,aap ne abhinandan… maja aavi

  44. prem na be juda angel ma tru loveship ni chotdar vaat kya yahi pyar he wow sir gre8 srory sathe khub sundar sneh ni sarvani ma rahael 1 garib ni majburi , lachari , ane patni mate no karuna bharel prem ne read karta dil kahe chee Ha yahi pyar he firbhi meri samj me 2.5 words ma khub moti sakti rahel chee ane tethij hu manu chu ke Pa = pargaju mate Re= reti na virat ran ma pan = Ma= man ma mrugjal paachal dodata harno jevi mayalu laagnio ni vaheti nirmal nadi tej prem chee sir aapna mate coment karvama ame nana padiya pan prem vise ni vaat aavi ane dil ma je skryu te lakhy by
    Jignesh shah 92275 90414 from chotila

  45. First part of the story shaws love and selfiness,rest part of the story shaws love without words means a solid love withou make up…..

  46. great story and woderful love

  47. find more stories of dr. sharad thakar on rashipshah.50megs

  48. this is a very very sexy story.
    thanq sharat thakar

  49. i like this story