કાઠિયાવાડી દૂહા (ગુજરાત સ્થાપના દિન નિમિત્તે )

લાલ કસુંબલ આંખડી, તારી પાઘડીએ પાણી,
તને પરથમ અર્પણ કરું, મારા શાયર મેઘાણી.

ધન ધન કાઠિયાવાડ, ધન ધન તારું નામ,
પાકે જ્યાં નરબંકડા, ને રૂપ પદમણી નાર.

સુંદર ભોમ સોરઠ તણી, જ્યાં નિર્મળ વહેતાં નીર,
જ્યાં જાહલ જેવી બેનડી અને નવઘણ જેવો વીર.

સોરઠ મીઠી રાગણી, રાગ મીઠો મલ્હાર,
રણમાં મીઠી વીરડી, જંગ મીઠી તલવાર.

શિયાળે સોરઠ ભલો, ઉનાળે ગુજરાત,
ચોમાસે વાગડ ભલો, કચ્છડો બારે માસ.

અમારી ધરતી સોરઠદેશની ઊંચો ગઢ ગિરનાર,
સાવજડાં સેંજળ પીએ, એનાં નમણાં નર ને નાર

કાઠિયાવાડમાં કોક દિ, ભૂલો પડ ભગવાન,
તું થા મારો મહેમાન, તને સરગ ભુલાવું શામળા

ઊંચો ગઢ ગિરનાર, વાદળથી વાતું કરે,
મરતા રાખેંગાર, ખેરડી, ખાંગો નવ થયો.

કાઠિયાવાડની કામિની, હળકતી માથે હેલ,
ભરી બજારે નીકળે, ઢળકતી જાણે ઢેલ.

5 responses to “કાઠિયાવાડી દૂહા (ગુજરાત સ્થાપના દિન નિમિત્તે )

  1. Ghana samay thi je duha o ni talaash ma hato, te madya khara aaje!!
    Gujarat sthaapana din nimitte sarve gujarati vaachak mitro ne abhinandan.

  2. અમિત પિસાવાડિયા

    ખમા ખમા ,, દુહાઓ વાંચીને મજા આવી મૃગેશભાઇ ,,
    રીડ ગુજરાતી ના સર્વે મિત્રો ને ગુજરાત સ્થાપના દીન નિમિતે અમિત પિસાવાડિયા ના નમસ્કાર ,

  3. hardik pandya

    wah wah !!!! in my school time i was the best singer for sorathi duha…. still i remember some of them…..
    it was like …. when crowd used to become uncontrollable my teachers used to announce that ‘Hardik will sing duha’ and believe me, my school maintained pin drop silence jus to hear me….

    juna divaso yad avi gaya….

  4. ખુબ ખુબ આભાર,

    કાઠિયાવાડી સાહિત્ય તો અદભુત છે… થોડા દુહા અહી આપ સર્વેની સેવા માં…

    ઉજ્જડ કેડા ફરી વસે, નિર્ધની મા ધન હોય,
    ગયા જોબન ન સાંપડે, મુવા ન જીવે કોય.

    પહાડે પહાડે મણી નહી, ચંદન વન વન ન્હોય,
    કોક જ દેશ કસ્તુરીયો, સતી ઘેર ઘેર ન્હોય.

    ધનકું ઊંડા નવ ધરે, રણમેં ખેલે દાવ,
    ભાગી ફોજા ભેળવે, તાકું રંગ ચડાવ.

    ભલ ઘોડો, વલ વંકડો, હલ બાંધવા હથિયાર,
    જાજી ફોજું માં જીકવા, મરવું એકજ વાર.

    ઘર આંગણીયે રોજ તડકો છાંયડો હોય,
    સુખ દુઃખ ના વારા નહી, બચી શકે ના કોય.

    પીપળ પાન ખરત, હસતી કુંપળીયા,
    અમ વીતી તમ વીતશે, ધીરી બાપુડીયા.

    મળશે કોક દી માનવી, દેશ વિદેશ ગયા,
    ઇ માનવી ફરી નહી મળે, જે ધરતી ઢંક થયા.

    હાથ વછુટી ગીર પડી, કાઢ શકે ના કોય,
    હોણી અણહોણી નહી, હોણી હોય સો હોય.

    સુણતલ કાન ન માની, ઇ નજરુ જોયા સાચ,
    ત્રણ ભાંગ્યા સંધાય નહી, મન, મોતી ને કાચ.

    છત ને તો છાયા ઘણી, અછત ને કોણ આપે,
    અજો કહી ઓલવાણી, ઓલી ટાઢી ને કોણ તાપે.

    મન મેલા, તન ઊજળા, બગલા કફર કઢંગ,
    ઉનસે તો કાગા ભલા, તન મન એક જ રંગ.

    કાયા જાજો સાબદી, પણ નાક મ જાજો નખ,
    પાણી મ જાજો પાવડુ, ભલે લોહી વહ્યા જાય લખ.

    કાંઉ જાજા કાગોલીયા, કાંઉ જાજા કપૂત,
    હકડી સી મૈયણ ભલી, ને હકડો ભલો સપૂત.

    દાઢ મા ખટકે કાંકરો, કણું ખટકે નેણ,
    વચન ખટકે ઊરમાં, ને ગયા ખટકે શેણ.

    કોયલડી ને કાગ, ઇનો વાને વરતારો નઇ,
    પણ જીભલડીએ જવાબ, સાચું સોરાઠીયો ભણે.

    નેક, ટેક ને ધરમ ની, આંયા તો પાણે પાણે વાત,
    સંત ને શૂરા નિપજાવતી અમારી ધરતી ની અમીરાત.

    …આભાર.

  5. Bahu maja aavi gai…

    Hu pan ghana vakhat thi duha shodu chhu.. pan duha vanchava karta to sambhalva ni j khari maja aaeve… shu kahevu che ???