ઓનલાઈન રીઝલ્ટ – મૃગેશ શાહ

    ‘હું હમણાં લગ્ન કરવાની નથી’ કહેતાં પ્રાચી ચાનો કપ લઈને ઘરની બહાર બગીચાની લૉન પર હિંચકે આવી ને બેસી ગઈ.
    ‘જો બેટા, મારી વાત સાંભળ…’
    ‘ના મમ્મી, આજે નહીં. આજે તું મારો મુડ ખરાબ ન કરીશ, પ્લીઝ.’
    કપ મૂકીને પ્રાચીએ સામે ટિપોય પર પડેલ અખબાર લીધું અને પગથી હિંચકાને ઠેસ મારી. મમ્મીની એકેય વાત સાંભળવાનું આજે તેનું મન નહોતું. બપોરે બે વાગ્યે સી.એ. ફાઈનલની પરિક્ષાનું પરિણામ હતું જેનું ગ્રહણ પ્રાચીના મન પર સવારથી લાગી ગયું હતું.
    ‘હું તો એમ કહેતી હતી કે જો તું આ વખતે પાસ થઈ જઈશ તો હું તને પરણાવ્યા વગર છોડવાની નથી.’
    ‘છેલ્લાં એક વર્ષથી તારું આ વાક્ય સાંભળું છું પણ એ બાબતમાં રીઝલ્ટ હાથમાં આવ્યા સિવાય હું કશું કહી ના શકું. જ્યાં સુધી મારું સી.એ બનવાનું ધ્યેય પુરું નહીં થાય ત્યાં સુધી હું લગ્ન કરવાની નથી.’ સંક્ષિપ્ત સમાચારોની કોલમ વાંચીને પ્રાચીએ અખબારનું પાનું ફેરવ્યું.
    ‘મને તો તારી મહેનત જોઈને આશા છે કે આ વખતે કંઈક સારું થશે’
    ‘મેં તો હવે આશા રાખવાનું જ છોડી દીધું છે. બસ, મહેનત કરીને પરિક્ષા આપવાની, પછી જે થવું હોય તે થાય. તેં જોયુંને મમ્મી – અપેક્ષા, સપના અને અપર્ણા…ત્રણેય ગયા વર્ષે પાસ થઈને કેવા નોકરીએ લાગી ગયા ! અને હું….’ કહેતાં એકદમ પ્રાચીની આંખોના ખૂણા ભીનાં થઈ ગયા રક્ષીતાબહેનના ખભે તેનું માથું ઢળી ગયું.
    ‘તારી વાત સાચી છે, બેટા. પણ, સી.એ બનવું કાંઈ સહેલી વાત થોડી છે? આપણે તો મહેનત કરીએ બીજુ શું ?’ રક્ષીતાબહેને તેના માથે હાથ ફેરવ્યો.
    ‘એટલે તો તને કહું છું કે હમણાં લગ્નની વાતો મારી સાથે ના કરીશ.’
    ‘પણ પ્રાચી.., આપણે સૌમિલના માતા-પિતાને શું કહીશું? એ તો છોડ, આપણા સગાંવ્હાલાં પૂછશે કે વિવાહને એક વર્ષ થયું હવે લગ્ન કયારે લો છો ? – તો આપણે શું જવાબ આપીશું?
    ‘બધા સગાં જાણે છે ને મમ્મી, કે હું સી.એ ના છેલ્લા વર્ષમાં છું, પછી એમને શું તકલીફ છે? સૌમિલ મારી સાથે છે. એણે મને કૅરિયર બનાવવાની પૂરેપૂરી સ્વતંત્રતા આપી છે. હવે આ છેલ્લી પરિક્ષામાં નીકળતા થોડી તકલીફ થાય એમાં મારે કારકિર્દી પર પૂર્ણવિરામ મૂકી દેવાનું ?’
    ‘હું તને એમ નથી કહેતી. મારા મનમાં એક જ વિચાર ચાલે છે કે છેલ્લા છ મહિનાથી સૌમિલના પપ્પાની પુના ટ્રાન્સફર થઈ ત્યારથી તેના મમ્મીને પુના જવું પડ્યું. સૌમિલ નોકરીના કારણે મુંબઈ છોડીને જઈ શકયો નહીં. આ બધાના પરિણામે અત્યારે એણે એકલા ઘરનું બધું કામ કરવું પડે છે. એ તો પાછું મુંબઈ છે, આપણી જેમ કાંઈ અમદાવાદ થોડું છે ? તું યોગ્ય સમયે ત્યાં સૅટલ થઈ જાય તો એને કેટલી રાહત થાય.’
    ‘હા મમ્મી, હું સમજું છું. ભગવાન કરેને આ વખતે પાસ થઈ જવાય એટલે હાશ…પછી તુ જે કહે એમ કરવા તૈયાર છું. પ્રોમિસ. બસ ?’
    ‘ઓકે. વિશ યુ ઓલ ધ બેસ્ટ ફોર રિઝલ્ટ. તું હવે ફ્રેશ થઈ જા, હું નાસ્તો બનાવવા અંદર જાઉં છું.’
    આજે ભાવિમાં શું લખાયું હશે એ સમજાતું નહોતું. અખબાર એકબાજુએ મૂકીને પ્રાચીએ ઘાસની લૉન પર આંટા મારવાનું શરૂ કર્યું. ક્યારેક એને કમ્પાઉન્ડ વૉલ પર મોર્નિંગ વોક કરવા નીકળી હોય એમ ચાલતી કાબરને જોઈને થોડી પ્રસન્ન મળી તો ક્યારેક કરમાઈ ગયેલા ગુલાબના છોડને જોઈને તેનું મન વિષાદથી ઘેરાઈ ગયું. ખૂણામાં નવા ઉગેલા ચંપાના છોડને જોવામાં એ થોડી તલ્લીન થઈ ત્યાં તો અંદરના રૂમમાંથી ફોનની રીંગ નો અવાજ સંભળાયો…
    કોનો ફોન હશે ? એષાનો ફોન તો નહીં હોય ને ? ઈન્ટરનેટ પર રીઝલ્ટ મુકાઈ ગયું હશે…?? એ કહેવા જ કદાચ એણે ફોન કર્યો હશે….. કોઈ ભરોસો નહી, ઘણીવાર રીઝલ્ટ સવારમાં પણ આવી જાય છે…. – પ્રાચીનું હ્રદય એક ધબકારો ચૂકી ગયું.
    ‘દીદી, જીજાજીનો ફોન છે’ નિયતિ એ અંદરથી બૂમ પાડી.
    થેંક ગોડ. મનમાં હાશ થઈ. ‘આવું છું…’ કહી પ્રાચીએ રૂમમાં જઈ ફોન લીધો.

    ‘શું મેડમ? બી.પી કેટલું છે આજે ?’
    ‘મેં તમને કાલે ના પાડી હતી ને કે મને બે વાગ્યા સુધી ફોન ના કરશો. ફોનની રીંગ સંભળાયને મને કંઈક કંઈક થવા માંડે છે. સવારમાં એક તો મમ્મી પાછળ પડી જાય છે અને પાછા હવે તમે…. કોઈ મને શાંતિથી જીવવા જ નથી દેતું’ પ્રાચીએ મીઠો આક્રોશ વ્યકત કર્યો.
    ‘તમને તો અમદાવાદમાં રહીને પણ શાંતિ નથી, પછી મુંબઈ આવશો તો શું થશે? તમારા કલાયન્ટસ્ કહેશે કે આ મેડમ તો ચોવીસેય કલાક ટેન્શનમાં જ રહે છે.’
    ‘પહેલા સી.એ તો થવા દો. સી.એ. બનીશું તો કલાયન્ટસ્ મળશે ને !?!’
    ‘એ તો તમે થઈ ગયા સમજો.’
    ‘એમ? તમે જ્યોતિષી છો ? એમ.બી.એ. વાળાને સી.એ ની શું ખબર પડે ?’
    ‘ઓહોહો…જાણે અમે તો કાંઈ કર્યું જ નથી. વાધનો શિકાર તો તમને એકલાને જ કરતા આવડે છે.’
    ‘એ તો છે જ ને ! દશ વાગી ગયા છે. ચલો, હવે મને ફ્રેશ થવા જવા દો. મમ્મી નાસ્તો લઈને આવતી હશે. હું રીઝલ્ટ આવે એટલે ફોન કરું છું.’
    ‘ઓકે. હું ખુશખબરની આશા રાખું છું. જેવું નૅટ પર આવે કે તુરંત ફોન કરજે.’
    ‘ઓફ કોર્સ. સહુથી પહેલા.’
    બપોરનો એક વાગ્યો હતો. પ્રાચીએ કૉમ્પ્યુટર ઑન કર્યું. ઈન્ટરનેટ ચાલુ કરીને ધડકતા હૈયે રીઝલ્ટની વેબસાઈટ જોઈ…… પણ, હજી એક જ મૅસેજ આવતો હતો – Result will be announced approximately at 2.00 PM.
    ‘હજી નથી આવ્યું…., મમ્મી’
    ‘આવશે…આવશે. હજી બે ક્યાં વાગ્યા છે ?’
    ‘ઘણીવાર તો બે કલાક વહેલું આવી જાય છે’
    ‘આ વખતે પ્રાચીને પાસ કરવાનીને છે ને એટલે એ લોકો વાર લગાડે છે.’
    ‘જાવ અવે મમ્મી, તમે બી શું…. મને નાના-બાળકો જેવું સમજાવો છો.’
    ‘ધીરજના ફળ મીઠાં.. ભગવાન જે કરશે એ સારું કરશે.’
    ‘હં.’
    એક એક ક્ષણ પસાર કરવી મુશ્કેલ હતી. ઈ-મેઈલ ચેક કરીને એષા જોડે ફોન પર થોડીવાર ગપ્પા માર્યાં. બંન્નેની દશા એક સરખી હતી. શું થશે આજે ? મામી, ફોઈ અને કાકાનો બેસ્ટ લકનો ફોન પણ આવી ગયો. આજે તેની પર જાણે ચારેબાજુથી કેમેરા ગોઠવાયેલા હતા. એક વર્ષથી સતત આ ઘટમાળ ચાલી રહી હતી. અડધો કલાક જેમતેમ કરતાં વીત્યો. ફરી…વેબસાઈટ જોઈ, હજી તેમાં કોઈ ફેરફાર નહોતો થયો.

    ઘડિયાળમાં બે ના ટકોરા પડ્યા. પ્રાચીની નજર સતત રીઝલ્ટની વેબસાઈટ તરફ હતી. ચારથી પાંચ વાર તે પેજ રીફ્રેશ કરી ચુકી હતી. એટલામાં મેસેન્જરની એક ‘વિન્ડો’ ખુલી.. પ્રાચી એકદમ ઝબકી ગઈ… એણે એકદમ મમ્મીને બૂમ મારી….
    ‘મમ્મી…., પપ્પા ‘ઓનલાઈન’ છે. એમનો મેસેજ છે.’
    ‘સરસ…. શું લખે છે ?’ રક્ષીતાબહેને ખુરશી ખેંચીને પ્રાચીની જોડે બેસતા પૂછયું.
    ‘પપ્પા લખે છે કે વ્હોટ એબાઉટ રીઝલ્ટ ? – રીઝલ્ટનું શું થયું ?’
    ‘લખ ને… કે હજી નથી આવ્યું. અને પુછ કે દિલ્હીથી પાછા ક્યારે આવવાના છો ?’
    ‘એમણે ‘બેસ્ટ લક’ કહ્યું છે અને લખે છે કે મિટિંગ માટે મોડું થાય છે એટલે પછી ફોનથી વાત કરશે’ એમ કહી પ્રાચીએ ફરીથી રીઝલ્ટની વેબસાઈટ ખોલી.
    ‘ઓકે. આવ્યું કે ?’
    ‘ના. મમ્મી. આ રીઝલ્ટવાળા જોને કેવા હેરાન કરે છે ! આખી રાત તો ઊંધવા નથી દેતા અને હવે દિવસે પરેશાન કરે છે.’
    ‘શાંતિ રાખ….આવશે….આવશે…..’ રક્ષીતાબહેન ઊભા થયા. છાપું લઈને સોફા પર લંબાવ્યું. પ્રાચીની આંખો પણ હવે ઘેરાવા લાગી હતી. આખી રાતનો ઊજાગરો અને ઉપરથી અજંપા ભરેલી આ સ્થિતિ. ખુરશીમાં બેઠા બેઠા એ ઊંઘવા લાગી.
    ઘડિયાળમાં બરાબર ત્રણના ટકોરા પડ્યા, ટેલિફોનની રીંગ વાગી અને બંને જણ ઝબકીને જાગી ગયાં.
    પ્રાચીએ દોડીને ફોન ઉપાડ્યો…એષાનો ફૉન હતો….
    ‘પ્રાચી, રીઝલટ ઈઝ નાવ ઓન નૅટ. તારો નંબર બોલ હું જલ્દીથી ઓનલાઈન જોઈ લઉં….’
    ‘ઓહ માય ગોડ… રીઝલ્ટ તો હું જ જોઈશ. પછી ફોન કરું છું. ચાલ, મુક જલ્દી…’
    બંન્ને જણ ફટાફત કૉમ્પ્યુટર સામે ગોઠવાઈ ગયાં.     વેબસાઈટ ખોલીને પ્રાચીએ ઍક્ઝામ નંબર નાખ્યો…. સાઈટ પર ‘લૉડિંગ’ નો મેસેજ આવ્યો…ધીમે ધીમે પેજ એની સામે આવી રહ્યું હતું….અને પ્રાચીના ધબકારા વધી રહ્યા હતા.
    ‘મમ્મી, પ્લીઝ…. તું જો. મારાથી નહીં જોવાય….’ કહી પ્રાચીએ ભીની આંખોએ મમ્મીના ખભે માથું મુકી દીધું.
    સ્ક્રીન પર આખું પેજ આવી ગયું હતુ. રક્ષિતાબહેને આખું રીઝલ્ટ વાંચીને પ્રાચીને ખભે હાથ મુક્યો…થોડીવાર સુધી કંઈ જવાબ ના આપ્યો. એમના મોં પર ગંભીરતાના ભાવ સ્પષ્ટ જણાતો હતો. પ્રાચી એ ક્ષણોમાં સ્તબ્ધ બની ગઈ હતી. અચાનક તે પ્રાચીને વ્હાલથી બાથ ભરી અને રડી પડ્યાં….
    ‘માય ડીયર પ્રાચી, યુ ગોટ ઈટ. યસ. યુ નાવ આર અ ચાર્ટડ એકાઉન્ટન્ટ….કોન્ગ્રેટ્સ.’
    ‘ઓહ માય ગોડ…મમ્મી. તેં તો મને ગભરાવી જ મુકેલી….’ કહી પ્રાચી રક્ષીતબહેને વળગીને રડી પડી..
    થોડીવાર સુધી ફોન કૉલ્સ ચાલ્યાં, અભિનંદનોની વર્ષા થઈ. હાથમાં પેંડો લઈને ગળ્યું મોં કરાવતી વખતે પ્રાચીએ પૂછયું, ‘મમ્મી એક વાત પૂછું. તેં રીઝલ્ટ તો પૂરેપુરું વાંચી લીધું હતું…. તો પછી તેં થોડીવાર પછી જવાબ કેમ આપ્યો ? હું તો પાસ હતી…છતાં તું રડી પડી ?
    ‘હં. બેટા, હું વિચારતી હતી કે આજે મારી દીકરી કેટલી મોટી થઈ ગઈ. હવે એને વળાવવી પડશે ને ! કાલે સવારે તો એ એના ઘરે જશે… ’
    ‘ઓહ મમ્મી…યુ આર ગ્રેટ…’ કહી પ્રાચી રક્ષીતાબહેનને ફરી ભેટી પડી.
    દરવાજેથી દોડતા આવીને નિયતીએ પ્રાચીને ઊંચકી લીધી..અને બોલી.. ‘હવે તો… બહારો ફુલ બરસાઓ મેરા મહેબુબ આયા હૈ….’ અને પ્રાચીએ શરમાઈને પોતાનું મોં બે હાથથી છુપાવી લીધું.

Advertisements

9 responses to “ઓનલાઈન રીઝલ્ટ – મૃગેશ શાહ

  1. Thanks Mrugeshbhai,

    Really a interesting article on net.I am greatful to you for provide a free of cost really a nobel work done by you.Hope for you always get a better response from a reader.

    Its a surprise for me that such a fantastic work done on a net.Once again my heartly thanks for it

    Nitin

  2. i really liked the story as it always happens with CA students
    i am also one of the CA student so i can very well understand the tension of result day

    vaibhav

  3. sir ji , i m amit , new arrangement is very good , i like it very much. this article is also very nice ..,,,congratulation..
    amit pisavadiya na jai shree krishna

  4. Wow, wonderful article!!!!!!!
    Well, I can totally picture this story. How eager anyone could know their result as a life result. Lol. But really great article…
    I really enjoyed it…

    Thanks.

  5. I dont know how to address you?? This aritcle gives very good emotional relation betn mother and daughter… When daughter has to leave her home after marriage that is most happy and sad moment for mother. You have said expressed this feeling in a very nice way through this article..

    Hope we readers will get to read this type of beautiful aritcles everyday….

  6. Wonderful, Mrugesh you created a very realistic image of the situation. Anyone can imagine the emotional picture one may face at the time of result. Excellent !! Dhanyavaad !!!

  7. Dear Mrugeshbhai,
    First of all, let me congratulate to you for providing such a nice reading materials on Readgujarati.com. I’ve just completed “Online Result” its really very nice and very contemporary in nature. Please do provide some more “Kruti”
    Regards
    Parag Badiani
    Mithapur, Gujarat

  8. Mrugesh bhai,
    very good article. keep it up.

  9. મૃગેશ ભાઈ
    હુઁ અહીં હૈદરાબાદ માં સાઈબર કૉફે ચલવુ છું અને આવી પરિસ્થિતી ઘણી વાર મારે અહીં થાય છે, હમંણા થોડા દિવસ પહેલા બે બહેનો CA નો રિઝલ્ટ જોવા આવી અડત્ધા કલાક પછી રિજલ્ટ આવ્યુ એક બહેન પાસ થયા અને બીજા નાપાસ, જે બહેન નાપાસ થયા એમણે કૉફે માં જ જોર જોર થી રડવાનુ ચાલૂ કરી દીધો હતો, સાંચુ કહુઁ તો મારી આઁખ માં પણ આઁસૂ આવી ગયા હતા|