ખુદ સમંદર – બરકત વીરાણી ‘બેફામ’

ખુદ સમંદર ઉડીને નદીને મળે,
કાર્ય એવું ઉપાડી લીધું વાદળે.

ફૂલને એણે કરમાવાં દીધાં નહીં,
સૂર્યનો તાપ શોષી લીધો ઝાકળે.

સિંધુ બનવાની એની તરસ જોઈને,
રણને છલકાવી દેવું પડયું મૃગજળે.

ચાંદ તો છે પ્રથમથી જ ચહેરા ઉપર,
તારલા પણ હશે આંખના કાજળે.

ક્યાંક રસ્તે ભટકવા ન નીકળી પડે,
એટલે ઘરને બાંધી દીધાં સાંકળે.

જે હ્રદયના હિમાલયથી ઉતરી પડી,
એ ગઝલગંગા ઝીલી લીધી કાગળે.

દાટી દીધાં કબરમાં જે બેફામને
એ કયામત થતાં જીવતાં નીકળે.

Advertisements

One response to “ખુદ સમંદર – બરકત વીરાણી ‘બેફામ’

  1. જે હ્રદયના હિમાલયથી ઉતરી પડી,
    એ ગઝલગંગા ઝીલી લીધી કાગળે.

    દાટી દીધાં કબરમાં જે બેફામને
    એ કયામત થતાં જીવતાં નીકળે.
    BEFAAM TO YE KETLU THAAKI JAVOO PADYU
    NAHI TO JEEVAN NI SAFAR HATI GHAR THI KABAR SUDHI.
    Befam was is and wil be unique in his own way. God bless his soul. Thanks mrugeshbhai